Stage
Ik doe dus stage bij de organisatie Brothers of Charity. In mijn afdelingen werken we met volwassenen met een aangeboren intellectuele beperking. Ze zijn dus in staat om vrijwel alle handelingen te doen zoals een gemiddeld persoon, maar blijven vaak steken op de mentale leeftijd van onder de 12. Desondanks zijn het allemaal stuk voor stuk hartelijke mensen met eigen persoonlijkheden met soms onverwachte diepte.
Zo was er een man van in de 30 met het syndroom van down die over het algemeen weinig zegt en moeite heeft met spreken. Vorige week vrijdag zag ik hem vrolijk meedoen met de bende, maar even later naar de rustige kamer gaan om een liedje op te zetten dat hem deed denken aan zijn moeder die pas was overleden. Niet alleen kon hij daarbij zeggen wat de herinneringen waren maar ook wat de herinneringen betekenden voor hem, uit welke emoties ze bestonden toen en nu. Onder de indruk is niet de juiste verwoording maar mijn reactie is toch wel ergens in die zone, dat hij in die mate kon nadenken, herinneren en dingen plaatsen. En dat terwijl hij in het algemeen vrij repetitief is in wat hij zegt en de onderwerpen waarover hij praat.
Toch wel een verrassing dus, en ook wel een herinnering om niet teveel te veronderstellen over wat ze wel en niet kunnen.
De brothers of charity is een landelijke organisatie die uit België kwam overgewaaid en in Ierland wijd verspreid is. De drie afdelingen waar ik stage doe zijn The Meeting Place (Tramore), Pfadfinders (Waterford) en Unit 10 (Waterford). In Unit 10 help ik bij machinaal hout klieven en dit tot aanmaakhout verwerken, bij de padfinders de knutselactiviteiten meedoen en bij de Meeting Place mee wandelen en in de tuin werken. Dit zijn de activiteiten die specifiek zijn per dagcentrum. Daarnaast zijn er nog andere activiteiten zoals sound therapy en kranten verdelen waarbij de cliënten uit de verschillende beschutte werkplaatsen kunnen aan deelnemen als ze willen. Dit kan wel enkel als er op voorhand afspraken zijn gemaakt met de ouders, maar er is wel steeds flexibiliteit als ze bijvoorbeeld geen zin hebben of te geprikkeld zijn voor bepaalde activiteiten. Dan wordt daar rekening mee gehouden.
Mijn dagindeling ziet er gemiddeld als volgt uit:
maandag
In de voormiddag het hout verwerken in Unit 10
In de namiddag sound therapy, waarbij de cliënten neerliggen en er op de achtergrond iemand zachte muziek speelt. Lijkt heel banaal maar is voor bepaalde cliënten ontzettend moeilijk en nodig omdat zij door bepaalde hersenkronkels heel moeilijk stil kunnen zitten en constant gespannen staan. Als begeleider is dit eigenlijk een uurtje ontspannen, heel welkom op een maandag.
dinsdag
Rustige ochtend in de Pfadfinders, geen vaste activiteiten maar er kan veel.
Namiddag is knutseluurtje. Opnieuw heel banaal maar wel een zinvolle oefening in ruimtelijk en creatief denken, in combinatie met de motoriek die niet altijd mee wil naar hun ideeën. Ergens wel droevig als ik naast een iets oudere man van 50+ zit die zich amuseert met klei, maar er wel uitziet als een trotse, integere man die een ambacht zou uitoefenen en een disciplineert leven zou leiden mocht hij die beperking niet hebben.
woensdag
Golfen met de cliënten in de voormiddag,
rustige namiddag waarbij ze vrij zijn om initiatief te kunnen nemen om te knutselen of even iets te willen halen in het centrum van Waterford dat op wandelafstand ligt van Pfadfinders.
donderdag
Donderdag is krantenrondbrengdag. Voornamelijk mensen van Unit 10, al zijn er ook van de Laundry en Landscape Maintaining, twee andere beschutte werkplaatsen van Brothers of Charity. Als het goed weer is, is dit heel leuk om te doen omdat het uitzicht prachtig is (de buitenwijken van waterford zijn gebouwd op de heuvels) en je vlot babbels kunt doen met elkaar zonder dat het erg is als het even stilvalt. De kranten rondbrengen duurt een hele dag met, afhankelijk van de hoeveelheid kranten en flyers, een uitgebreide lunchpauze ertussen. Deze lunchpauzes zijn in een Centra, een Ierse versie van Panos gecombineerd met een mini supermarkt.
vrijdag
Vrijdag is Meeting Place dag, met in de voormiddag een djembe-workshop en in de namiddag een sportactiviteit binnen.
Zo! Dat was het voor dit blogbericht, om het niet te lang te maken zal ik het hierbij houden en het volgende bericht iets sneller schrijven dan de tien-dagen-durende-tijd tussen het eerste en tweede bericht.
Net zoals de vorige keer zijn foto's te vinden op volgende link, ook beschikbaar voor mensen zonder facebook.
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1038975649540379.1073741858.100002838623597&type=1&l=2f7680fced
Geen opmerkingen:
Een reactie posten